Cooking & Art by Marion: θαλασσινά

Μυδοπίλαφο / Μussel risotto

Κάθε Σάββατο έχουμε συμφωνήσει (η οικογένεια) να τρώμε ψάρι. Για να το πω όμως σωστά ‘’επέβαλα’’ να τρώμε ψάρι. Γενικώς ψάρι πολύ δεν τρώμε…κακώς, το ξέρω. Τουλάχιστον όχι συχνά. Κι αφού όλη την εβδομάδα είμαστε χαμένοι σε δουλειές, σχολεία, φροντιστήρια και τα σχετικά, τα σαββατοκύριακα που έχουμε απαρτία στο τραπέζι ήταν ευκαιρία να φάμε ένα φαγητό που μας κάνει καλό και δεν το τρώμε συχνά. Οπότε έκλεισε το Σάββατο ως ημέρα ψαριού. Μην νομίζετε πως δεν υπήρχαν και ενστάσεις αλλά είπαμε έγιναν όλα ‘’δημοκρατικά’’!

Μια χαρά πηγαίναμε και το Σάββατο πέρναμε φρέσκο ψαράκι από την κεντρική αγορά, το ψήναμε και τρώγαμε..

Το πολύ το ‘’κύριε ελέησον’’ λένε το βαριέται και ο παπάς. Οπότε κι εμείς τα τελευταία 2-3 Σάββατα είχαμε ξεχάσει λίγο την ημέρα ψαριού. Ετσι το προηγούμενο Σάββατο λέω τι θα λέγατε για μυδοπίλαφο? Είδα ενθουσιασμό στην παρέα όποτε το μενού έκλεισε.

Και λέω στον καλό μου, που προθυμοποιήθηκε να πάει στην αγορά, να πάρει μύδια καθαρισμένα (το τόνισα αυτό) τα οποία θα ήταν και φρέσκα (!). Μετά από μια έντονη συζήτηση θα έλεγα, για τα ‘’φρέσκα καθαρισμένα μύδια’’, τα μύδια ήρθαν ολόκληρα.

Και εγώ τα καθάριζα επί μία ώρα και δέκα λεπτά. Τα έκανα όμως λαμπίκο. Δεν έχω λόγια. Ξέχασα να τα βγάλω φωτογραφία να τα δείτε (κάτι φαίνεται σ αυτά που κράτησα να διακοσμήσω το πιάτο). Γυαλίζανε. Επεσε πολύ λούστρο. Ο καλός μου (όπως πάντα) με προσγείωσε βέβαια λίγο ανώμαλα λέγοντάς μου πως ήμουν λίγο υπερβολική με το καθάρισμα των μυδιών και πως όταν τα τρώω έξω ‘’σίγα μην τα έχουν καθαρίσει τόσο καλά’’… Και τώρα που το σκέφτομαι απλά ελπίζω να τα καθαρίζουν καλά.

Συνταγή βρήκα αυτή της Εύας και με ενθουσίασε. Η μουστάρδα και ο αστεροειδής γλυκάνισος μου έκαναν ‘’κλικ’’. Βέβαια την άλλαξα λίγο γιατί δεν είχα όλα τα υλικά.. Πιπεριά δεν είχα. Μουστάρδα επίσης. Δηλαδή για τη μουστάρδα το κατάλαβα αργά, γιατί στο ψυγείο υπήρχε το μπουκάλι της μουστάρδας αλλά ήταν άδειο. Αυτό που κάνουν που όταν αδειάζει η συσκευασία την βάζουν στο ψυγείο κι εγώ νομίζω πως έχω με τρελαίνει. Τέλος πάντων την προσάρμοσα λίγο και βγήκε ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: μην παραλείψετε τον αστεροειδή γλυκάνισο. Αφήνει μια απίστευτη γεύση στο φαϊ. Λίγο ‘’ουζένια’’ θα έλεγα. Δεν ξέρω αν έχει την ίδια γεύση αν προσθέσετε ούζο όπως προτείνει και η Εύα ως εναλλακτική, μια κι εξατμίζεται, αλλά ο αστεροειδής γλυκάνισος στο φαγητό ήταν τέλειος.

Μυδοπίλαφο

(συνταγή προσαρμοσμένη από εδώ)

Υλικά

1 ½ κιλό φρέσκα μύδια (ζυγισμένα με το κέλυφος)

350 γρ. ρύζι για πιλάφι σπυρωτό

2 μέτρια κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα

1-2 κρεμμυδάκια φρέσκα

2-3 κουτ. σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό

Λίγο άνιθο

1 κουτ. γλ. ξερό εστραγκόν

1 σκελίδα σκόρδο

1 ποτήρι του κρασιού λευκό κρασί

Κύβο λαχανικών διαλυμένο σε ζεστό νερό

Σαφράν

1 Αστεροειδή γλυκάνισο

ελαιόλαδο

Αλάτι – πιπέρι

Εκτέλεση

Πλένουμε πολύ καλά τα μύδια, τραβώντας το ‘’μουστάκι’’ που προεξέχει και τρίβουμε καλά με συρμάτινο σφουγγαράκι να φύγει ότι έχει πάνω το κέλυφος. Αν πάρετε κατεψυγμένα απλά τα ξεπαγώνετε.

Αφού πλύνουμε τα μύδια καλά, βάζουμε νερό σε μια κατσαρόλα να βράσει και ρίχνουμε τα μύδια. Δεν χρειάζεται να είναι σκεπασμένα με νερό. Σκεπάζουμε με το καπάκι και αφήνουμε για κανα 5λεπτο.

Βγάζουμε από το νερό και ξεχωρίζουμε αυτά που δεν έχουν ανοίξει και τα πετάμε. Οσα έχουν ανοίξει τα βγάζουμε από το κέλυφος. Η αν θέλετε τα αφήνετε έτσι. Κρατάμε λίγο νερό που έχουν βράσει τα μύδια για το πιλάφι.

Ρίχνουμε λάδι σε μια κατσαρόλα και σωτάρουμε τα κρεμμύδια. Μόλις μαλακώσουν (όχι να καούν) ρίχνουμε το ρύζι & το σκόρδο και ανακατεύουμε μέχρι να ‘’λαδώσει’’ το ρύζι. Ρίχνουμε τα μύδια και τα ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά. Σβήνουμε με το κρασί.

Αφήνουμε λίγο να εξατμιστεί και ρίχνουμε λίγο νερό στο οποίο έχουμε ρίξει το κύβο ή βάζουμε το νερό από τα μύδια. Χαμηλώνουμε τη φωτιά.

Εγώ το νερό έριχνα σταδιακά μόλις έβλεπα πως το ρύζι ήθελε κι άλλο βράσιμο. Ρίχνουμε τον μαϊντανό, το ξερό εστραγκόν, το σαφράν και τον αστεροειδή γλυκάνισο. Ρίχνουμε αλάτι πιπέρι.

Ανάλογα προσθέτετε ζεστό νερό μέχρι να βράσει το ρύζι.

Σερβίρετε ζεστό με λίγο άνηθο ψιλοκομμένο αν θέλετε.

Μικρά μυστικά:

- Δεν ζύγισα τα μύδια αφού τα καθάρισα.

- Μαϊντανό, εστραγκόν & άνηθο βάζετε περισσότερο ή λιγότερο, ανάλογα ότι σας αρέσει

- Εγώ το έκανα ως κυρίως πιάτο οπότε το ρύζι ήταν πιο πολύ στο πιάτο

15Comments

, by Μarion,

In γαρίδες, εύκολο

Ψήτες γαρίδες στη γκριλιέρα με πικάντικη μαρινάδα!

Τελικά ο άνθρωπος είναι αχόρταγος. Η για να το πω καλύτερα ‘’το μάτι’’ είναι αχόρταγο
Ότι δει το θέλει. Ετσι κι εγώ ότι βλέπω το θέλω. Και αναφέρομαι στα κουζινικά.
Μπορεί να έχει γεμίσει η κουζίνα μου με διάφορα. Ντουλάπια, συρτάρια, πάνω από τα ντουλάπια, κάτω από τα ντουλάπια, δίπλα από τα ντουλάπια. Τραβάς το ένα και σου έρχεται βροχή κουζινικών μια και τους διατάραξες την ισορροπία. Αντε ξανά μάζευε και προσπάθησε να τα βάλεις όπως ήταν πριν αλλά τελικά πάντα κάτι περισσεύει έξω.

Καιρό ήθελα να πάρω μια γκριλιέρα (τηγάνι). Αλλα όλο έλεγα ‘’καλά άστο τώρα, την επόμενη φορά’’ Η επόμενη φορά ήρθε με μια πολύ ωραία έκπληξη από τα καταστήματα Ζούλοβιτς .

Η επικοινωνία τους μαζί μου για να μου στείλουν ένα προϊον για να το δοκιμάσω στο μπλογκ ήταν κάτι παραπάνω από ευχάριστη έκπληξη. Ο κος Μάινας με ενημέρωσε και μπήκα στο site να ρίξω μια ματιά. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Τι να πρωτο-διαλέξεις που όπως είπα παραπάνω τα ήθελα όλα.

Πάρα πολύ ωραία είδη για την κουζίνα και για δώρα. Και σε πολύ προσιτές τιμές. Ρίξτε μια ματιά εδώ, σίγουρα θα βρείτε κάτι που σας ενδιαφέρει.
Την εταιρεία Ζουλοβιτς την ξέρω πολλά χρόνια. Μου έχουν φέρει κατά καιρούς διάφορα δωράκια αλλά έχω πάρει κι εγώ δώρα κυρίως για γάμους. Το τελευταίο που πήρα ήταν όταν η φίλη & κουμπάρα μου μου είχε φέρει ένα σετ παιδικά μαχαιροπίρουνα (αρκετά χρόνια πριν). Φανταστικό δώρο που μένει.

Ετσι ήρθε πολύ γρήγορα το δωράκι μου μια γκριλιέρα κατακόκκινη να μπει σε κάποιο κενό της κουζίνας μου. Μαντεμένια, βαριά πολύ – με ένα χέρι δεν σηκώνεται – στιβαρή. Ιδανική για όλες τις εστίες (κεραμικές, αλλογόνου, απλές, γκαζιού). Μπαίνει και στον φούρνο. Ιδανική για ψητά λαχανικά, κρέας κλπ.
Το υπέρ της είναι ότι κρατάει θερμοκρασία και μπορεί να τελειώσει το ψήσιμο και αφού έχετε κλείσει το μάτι.
Ευχαριστώ θερμά την εταιρεία Ζούλοβιτς & τον κ. Μάινα για την επιλογή του μπλογκ μου και την προσφορά τους.

Επρεπε να την δοκιμάσω άμεσα. Τι καλύτερο από τα ψήσω τις πικάντικες γαριδούλες-σουβλάκια που είχα από μέρες βάλει στο μάτι.

Ψήτες γαρίδες στη γκριλιέρα με πικάντικη μαρινάδα!
(συνταγή από το Southern Living)

Υλικά

ξύλινα καλαμάκια
16-20 γαρίδες (μεγαλούτσικες, φρέσκες ή κατεψυγμένες)
2 κουτ. της σούπας ελαιόλαδο
1 κουτ. της σούπας σάλτσα τσίλι (προαιρετικά)
2 κουτ. της σούπας φρέσκο χυμό λεμονιού
2 κουτ. της σούπας σάλτσα Worcestershire
2 σκελίδες σκόρδο, λιωμένες
1/4 κουταλάκι του γλυκού φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

Εκτέλεση

Βάλτε τα ξύλινα καλαμάκια σε νερό για 30 λεπτά Στη συνέχεια περάστε τις γαρίδες στα σουβλάκια Βάλτε τα στη σειρά σε ένα πιάτο ή μπολ

Στη συνέχεια χτυπήστε ελαφρά μαζί το ελαιόλαδο και τα υπόλοιπα υλικά σε ένα μπολ και περιχύνουμε τις γαρίδες για να απορροφήσουν την πικάντικη μαρινάδα. Καλύψτε με αλουμινόχαρτο και βάλτε τα στο ψυγείο για 20 λεπτά .