Αυτή τη συνταγή την είχα βάλει πριν δύο χρόνια περίπου στο Instagram και δεν κατάφερα να την βάλω στο blog. Το κατάλαβα όταν έψαχνα τη συνταγή εδώ και δεν την έβρισκα. Μέχρι να το καταλάβω έπαθα ένα μικρό σοκ, γιατί ήμουν σίγουρη ότι την είχα γράψει.

Κι εδώ επίσης κατάλαβα ότι άλλο το blog κι άλλο το Instragram, ως αρχείο συνταγών. 

Σαφέστατα το blog κερδίζει. 

Κουλουράκια πασχαλινά πορτοκαλιού Σμυρνέικα 

(Ακολουθεί ετήσιο κατεβατό επετείου, αν το βαριέστε πάτε κατ ευθείαν στη συνταγή 😁)

Εχουμε γενέθλια!!! Blog-Anniversary δηλαδή. 

Πως περνάνε τα χρόνια, οι μήνες, οι μέρες... Φτάσαμε αισίως στο 13ο χρόνο. Κι όμως, ναι !!!

13 χρόνια blogging. 13 χρόνια Cooking(&)Art.

Κι όχι δεν είναι γρουσούζικο το 13. Εγώ το έχω για τυχερό νούμερο.

Ξεκινήσαμε δειλά . Αθώα χωρίς να ξέρουμε τι είναι το blogging. Για ευχαρίστηση, για χόμπυ, χωρίς άγχος για views ή likes. Κάποιοι το εξέλιξαν επαγγελματικά, κάποιοι όχι. Που γράφαμε για προσωπικές και χιουμοριστικές στιγμές της ζωής μας. Τότε που η συνταγή μέτραγε πολύ περισσότερο από την φωτογραφία, όπως λέει και η φίλη μου η Μαρία.

Που δεν είχαμε φωτογραφία μας στο προφίλ & βάζαμε λουλουδάκια, ζωάκια, φατσούλες και δεν ξέραμε πως ήταν η φίλη που μιλούσαμε.

Κι όλη αυτή η αμάθεια φαινόταν στο πως γράφαμε το κείμενο, τη συνταγή, από τις φωτογραφίες. Βλέποντας παλιές αναρτήσεις οι φωτογραφίες είναι άθλιες. Παθαίνω σοκ κάθε φορά & ντρέπομαι 😂 Αλλά δεν θέλω να τις αλλάξω (σε κάποιες έχω κάνει μια αλλαγή), γιατί αυτή είναι η εξέλιξη του blog κι η δική μου. Πραγματικά πηγαίνοντας πίσω & βλέποντας και το σήμερα, εντάξει...εξέλιξη υπάρχει. Αλλωστε αυτό είναι και το ζητούμενο.

Τότε που επικοινωνούσαμε μεσω των blogs. Που δεν υπήρχαν στη ζωή μας (οχι τόσο πολύ) το facebook & instagram. Θέλαμε να στείλουμε μήνυμα; Γράφαμε στο blog σε σχόλιο, άντε το πολύ να στέλναμε mail.

Κάναμε όμως και τα χαζά μας και τα χαριτωμένα μας. Παίζαμε τα παιχνίδια μας, πάντα μέσα από το blog. Δίναμε βραβεία το ένα blog στο άλλο, ευχαριστούσαμε για την τιμή και προτείναμε μετά άλλα να το παραλάβουν (οι παλιοί θα αναπολούν και θα γελάνε, και οι καινούργιοι θα γελάνε μόνο 😂). 

Αυτό που γίνεται τώρα σε story στο instagram προ-υπήρχε, το κάναμε στα blogs. ''Δείξε μου τη αγαπημένη σου φωτογραφία'', ''δείξε μου το αγαπημένο σου στολίδι'', ''δείξε μου τι έχει μέσα η τσάντα σου'', ''δείξε μου τις 7 αγαπημένες αναρτήσεις''... κλπ.

Που ξενυχτούσαμε να ετοιμάσουμε την ανάρτηση, γιατί είχαμε συγκεκριμένες μέρες δημοσίευσης και το κοινό μας την περίμενε (μη γελάτε 😄). Για να κάνεις ανάρτηση (αν έχεις blog) δεν είναι εύκολο. Είναι χρονοβόρο & περίπλοκο. Δεν βάζεις μια φωτογραφία με ένα σχόλιο από κάτω ή τη συνταγή. Βγάζεις 582 φωτογραφίες που από αυτές θα χρησιμοποιήσεις 5-6, θα τις φτιάξεις, θα τις κόψεις, θα τις ράψεις, θα βάλεις το υδατογράφημά σου, θα γράψεις τη συνταγή, θα σβήσεις, θα διορθώσεις. Μιλάμε για πολλή ξενύχτι για να είναι έτοιμη να ανέβει & να πατήσεις το κουμπί ΄΄δημοσίευση''. Αλλά εγώ θυμάμαι ξενυχτούσα για να διαβάσω και άλλα blogs, γιατί όλοι έβαζαν κάτι καθημερινά οπότε είχε διάβασμα. 

Τώρα δεν ξέρω αν όλοι διαβάζουν τα blogs. Αν πατάνε τον σύνδεσμο να μπουν ή απλά μένουν στα υπόλοιπα social. Εχει χαθεί λίγο αυτή η μαγεία. Κι εγώ είναι η αλήθεια το έχω παραμελλήσει αυτό, αλλά έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να ξανά αρχίσω πιο εντατικά το διάβασμα των αγαπημένων μου blog, όπως έκανα παλιά 😌

Στo πρώτο και τελευταίο camp που έγινε, πόσο ωραία ήταν αυτή η μάζωξη! Αν και πολλοί δεν είχαν έρθει. Η προσπάθεια να γίνουμε μια οργανωμένη κοινότητα (όπως βλέπω σε άλλες χώρες) δεν πέτυχε. Για άλλη μια φορα μπήκαν μπροστά οι εγωισμοί, οι φαγωμάρες κι οι ίντριγκες! Και γενικότερα δεν υπάρχει αλληλεγγύη στα ελληνικά food blogs. Ο καθένας μόνος του. O ένας έλεγε για τον άλλον και δεν έχω καταλάβει για ποιο λόγο και τι κέρδιζε. Εχω ακούσει άπειρα. 

Οπως κι ένα like μάλλον ''βαραίνει'' πολλούς και δεν το δίνουν απλόχερα ή ένα follow. Δεν ξέρω, ίσως περιμένουν να γίνει influencer ο άλλος για να τον ακολουθήσουν 😄, μη τους κακοχαρακτηρίσουν.

Τότε που μαζευόμασταν και κόβαμε τις πρωτοχρονιάτικες πίτες μας. Τι χαρά που βρισκόμασταν! Εχω να λέω πάντως πως έχω πάει σε όλες (νομίζω 😏) ''τη κοπή τη πίτα'' 😆 κι έχω κερδίσει και φλουριά (έχω και φωτογραφικά ντοκουμέντα ε;).

Τώρα οι διαφημιστικές μας έχουν στη λίστα τους και κάθε φορά παίρνουν τηλέφωνο για επιβεβαίωση στοιχείων. Μέχρι εκεί. Α και στέλνουν άπειρα email. Αλλά που και αυτές μετράνε τους followers τώρα για οποιαδήποτε προωθητική ενέργεια. Δεν πάει να ασχολείσαι με το μακιγιάζ? Θα σου στείλουν βούτυρο κι αλεύρι. Αρκεί να έχεις ακολούθους. Που αν έστελναν, ΑΝ λέω κάτι (που δεν έστελναν, με λίγες εξαιρέσεις), φοβόντουσαν κάποιοι μήπως τους πάρουμε τη δουλειά 😁 (don't worry, δουλειά έχουμε και δεν θέλουμε άλλη, μην ανησυχείτε). 

Αυτό ήταν πιο παλιά & τώρα, με λίγα ή πολλά λόγια, το blogging . Ετσι το αρχίσαμε κι έτσι το συνεχίζουμε. Οι περισσότεροι από εμάς τουλάχιστον: με ανιδιοτέλεια  & με μεράκι. Τώρα λίγο έχει αλλάξει. Θέλω να ελπίζω πως είναι προς το καλύτερο. 

Αλλά και πάλι εγώ γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους, κι έχω να λέω πως έκανα και καλές φίλες μέσα από το blog. Και το αγαπώ το blogάκι μου, γιατί εδώ γράφω όποτε θέλω κι ότι θέλω, γιατί είναι ο χώρος μου, γιατί με ψυχοθεραπεύει. 

Αυτό λοιπόν ήταν το ετήσιο παραλήρημα λόγω της ημέρας. Και του χρόνου!!!

🎉 Happy Blog-anniversary 🎉

Τώρα πάμε στη συνταγή. Ήθελα γλυκό, εορταστικό κι εύκολο.

Ντόνατς για όλους, κοινώς λουκουμάδες με σοκολάτα και στολισμένα με κας-κας. Μπορείτε όμως να τα καλύψετε και με ζάχαρη. Μην κάνετε το λάθος να τα φάτε αμέσως, γιατί θα εξαφανισθούν.

Donuts με σοκολάτα / Chocolate Donuts

(συνταγή από εδώ)

Υλικά

400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις (ίσως χρειασθεί λίγο παραπάνω)

1 κ.σ. ξηρη μαγιά 

1 κ.γ. αλάτι 

4 κ.σ. βούτυρο (μαλακωμένο)

100 γρ. ζάχαρη

2 αυγά

200 ml νερό (σε θερμοκρασία δωματίου ή ελαφρώς χλιαρό)

Ηλιέλαιο (για το τηγάνισμα)

Κουβερτούρα, κας-κας για στόλισμα

Εκτέλεση

Στο μπολ του μίξερ βάζουμε το νερό, τη ζάχαρη, το αλάτι, τα αυγά και τη μαγιά. Ανακατεύουμε  γρήγορα και το αφήνουμε να ξεκουραστεί για 5-10 λεπτά μέχρι να εμφανισθουν φουσκάλες.

Προσθέτουμε το αλεύρι λίγο λίγο και ζυμώνουμε με τον γάτζο (ή και με το χέρι) 

Ρίχνουμε το μαλακωμένο βούτυρο σε μικρούς κύβους μέχρι η ζύμη να γίνει λεία και να ενωθεί καλά. Ζυμώνουμε τη ζύμη για περίπου 5-10 λεπτά. Το αλεύρι δεν το ρίχνουμε όλο μαζί. Ισως χρειασθεί λίγο παραπάνω για να μην κολλάει η ζύμη ή λιγότερο. Θα το δείτε.

Βάζουμε τη ζύμη σε αλευρωμένη επιφάνεια και  τη δουλεύουμε με το χέρι. Την βάζουμε σε ένα μπολ και την αφήνουμε σκεπασμένη σε ζεστό μέρος για 30 λεπτά ή όσο χρειάζεται για να φουσκώσει

Όταν η ζύμη έχει φοuσκώσει, αλευρώστε ελαφρά τον πάγκο κι ανοίγουμε με έναν πλάστη τη ζύμη σε ένα ορθογώνιο με πάχος περίπου ένα δάχτυλο.Κόβουμε με κουπ πατ στρογγυλό και με ένα μικρότερο κόβουμε στη μέση τη στρογγυλή τρύπα του ντόνατ. 

Τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολα, σκεπάζουμε και αφήνουμε να φουσκώσουν ξανά για άλλα 20 λεπτά.

Γεμίζουμε μια κατσαρόλα (φριτέζα) με ηλιέλαιο αρκετό (πρέπει να κολυμπάνε).

Βάζουμε τους  λουκουμάδες στο καυτό ηλιέλαιο και τους τηγανίζουμε  για 2-3 λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Τα γυρνάμε με ένα πιρούνι να δούμε αν έχουν πάρει χρώμα και τηγανίζουμε κι απο την άλλη πλευρά (κατά τη διάρκεια του τηγανίσματος ανάλογα μειώνουμε λίγο τη θερμοκρασία στο μάτι).

Τα  βάζουμε σε πιατέλα στρωμένη με χαρτί κουζίνας να απορροφήσει το περιττό λάδι.

Αν θέλουμε τα βουτάμε σε ζάχαρη κρυσταλλική ή βουτάμε τα ντόνατς σε λιωμένη κουβερτούρα και τα αφήνουμε στην άκρη να στεγνώσουν. Μπορούμε να στολίσουμε αν θέλουμε με τρούφα, κας κας ή όποιο άλλο διακοσμητκό (πριν στεγμώσει τελείως η σοκολάτα)

Για το γλάσο σοκολάτας, λιώνουμε τη κουβερτούρα σε μπεν μαρί. Προσθέτουμε 1 κουταλιά της σούπας λάδι καρύδας ή φυτικό λάδι, αυτό θα κάνει τη σοκολάτα πιο αραιή και θα κάνει μια λεπτή ελαφριά κρούστα. 

Εφυγε κι ο Αύγουστος - γρήγορα θα πω - αλλά δεν έχει τελειώσει το καλοκαίρι. Μπορούμε ακόμα να ξεκλέψουμε στιγμές για διακοπές, μιας και αυτή η περίοδος είναι η καλύτερη.

Επανερχόμαι με τις αναρτήσεις και τις συνταγές, ελπίζοντας να μπούμε σε μια σειρά, σε μια κανονικότητα. Να αρχίσουμε να κάνουμε τα πλάνα μας για τον Σεπτέμβριο, για νέους στόχους, να προγραμματίσουμε όπως παλιά, για δίαιτες που ξεκινάνε από Δευτέρα (!) ... αλλά με τον κορονοιό ακόμα πάνω από τα κεφάλια μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από όλα αυτά.

Θα ανοίξουν τα σχολεία; Θα πηγαίνουμε κανονικά στη δουλειά; Τέλος πάντων όπως και να έχει, φαγητό θα χρειαστούμε σε κάθε περίπτωση.

Με αυτο το κέικ μπανάνας έχω κολλήσει. Το έφτιαξα μέσα στο κατακαλόκαιρο με καύσωνα. Αιτία κάτι ώριμες μπανάνες που λυπόμουν να πετάξω. Και μετά το ξαναέφτιαξα, πάλι με ζέστη αρκετή κι εγώ να ψήνω στο φούρνο. Είναι από τα πιο ωραία κέικ που έχω φτιάξει (ουπς...νομίζω το έχω ξαναπεί και για άλλο κέικ αυτό 😎). 

Δεν έχω κάνει κεικ μπανάνας ποτέ. Η αιτία είναι μία: επειδή το έκαναν όλοι!!! Πέρυσι με την καραντίνα όλοι έκαναν banana bread. Καλώς το έκαναν βεβαίως & μου άρεσαν που τα έβλεπα. Αλλά έλα που όταν κάτι γίνεται trend το αποθώ. Δεν θέλω να το φτιάξω εκείνη την στιγμή. 

Ετσι το είχα πάθει και με την πορτοκαλόπιτα (αυτή με τα κομμένα φύλλα κρούστας). Ενα διάστημα όλοι στην τηλεόραση έφτιαχναν αυτό. Δεν την έχω φτιάξει, αν και μου αρέσει να τρωω. Ευτυχώς την φτιάχνει η αδελφή μου (από τα λίγα που πετυχαίνει 😜). Νομίζω κάποια στιγμή θα την φτιάξω. Ετσι λοιπόν και το κέικ μπανάνας ή banana bread. Εκανα την επανάστασή μου... μια χαρά τώρα μπορώ να το φτιάξω 😃.

Ααααα..τώρα που το σκέφτομαι είναι κι αυτή η μακαρονάδα του tiktok 😈 που την αγνοώ προς το παρόν!

Το κέικ αυτό είναι αφράτο, μαλακό, ζουμερό, κι αν πετύχετε μπανάνες σε καλή ωρίμανση που βγάζουν το άρωμά τους, θα νιώθετε το άρωμα τους σε κάθε μπουκιά.

Επειδή το έφτιαξα μέσα στον καύσωνα, μόλις κρύωνε το έβαζα στο ψυγείο. Δροσερό ήταν απόλαυση.

Στο εξωτερικό το λένε ψωμί μπανάνας (banana bread). Ανετα μπορείτε να το αλείψετε με βούτυρο, μέλι ή ακόμα και φουντουκοβούτυρο ή φυστικοβούτυρο. 

Κέικ μπανάνας με φουντούκια / Banana bread with hazelnuts

Yλικά

3-4 μπανάνες ώριμες λιωμενες (περίπου 400-450γρ.)

100 γρ. ζάχαρη

2 αυγά

310 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

115 γρ. ηλιέλαιο

100 γρ. γάλα

1 κ.γ. βανίλια

1 κ.γ. μπέικιν πάουντερ

1κ.γ. σόδα

1/2 κ.γ. κανέλα

100 γρ. χοντροκομμένα φουντούκια

μια πρέζα αλάτι

Εκτέλεση

Λιώνουμε τις μπανάνες σε ένα μπολ. Ρίχνουμε τη ζάχαρη & τ αυγά και χτυπάμε με το μιξερ. 

Στη συνέχεια ρίχνουμε τη βανίλια, τη κανελα, το αλάτι.

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με το μπέικιν και τη σόδα. 

Ρίχνουμε το ηλιέλαιο και μετά ρίχνουμε αναλλάξ το αλεύρι με το γάλα.

Στο τέλος προσθέτουμε τα τριμμένα φουντούκια κι ανακατεύουμε με μια σπάτουλα καλά.

Σε μια μακρόστενη φόρμα βάζουμε αντικολλητικό χαρτί και ρίχνουμε το μείγμα.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180C για περίπου 50 λεπτά ή μέχρι να ψηθεί το κέικ, κάνοντας το τεστ με το μαχαίρι.

Μόλις ψηθεί βγάζουμε τη φόρμα κι αφήνουμε 5 λεπτά και μετά το βάζουμε σε μια σχάρα να κρυώσει.

Μικρά μυστικά

Αν οι μπανάνες σας είναι αρκετά ώριμες κι επομένως γλυκές η ζάχαρη αυτή είναι μια χαρά. Αν δεν είναι τόσο γλυκές οι μπανάνες, αν θέλετε προσθέσθε λίγη ζάχαρη ακόμα. Διαφορετικά δίνεται τη γλυκιά ισορροπία σερβίροντάς το με λίγο μέλι. Πάντως μία φορά που το έφτιαξα και οι μπανάνες δεν ήταν τόσο γλυκές, ήταν σχετικά λιγότερο άγλυκο από την προηγούμενη αλλά ήταν πολύ νόστιμο και δεν μου φάνηκε καθόλου η λιγότερη ζάχαρη.

Αλείφετε με όποιο βούτυρο καρπών θέλετε. Εγώ το δοκίμασα με φουντουκοβούτυρο κι ήταν νοστιμότατο.

Αντί για φουντούκια μπορείτε να βάλετε και καρύδια.

Εγώ το κέικ το έφτιαξα με μεγάλες ζέστες (40C) και μόλις κρύωσε το έβαλα στο ψυγείο. 

Το έφτιαξα σε μακρόστενη φόρμα 25εκ. Περίσσεψε λίγο οπότε το έβαλα σε θήκη σιλικόνης για μάφιν & βγήκαν 6 μικρά μαφινς. Αν έχετε φόρμα μακρόστενη 30-35 εκ. είναι μια χαρά.

Επίσης, χρειάζεται μόνο ένα μπολ και μπορείτε να ρίξετε τα υλικά με όποια σειρά θέλετε. Ακομα μπορεί να γίνει και χωρίς μίξερ.

Φουντούκια (ή οποιοδήποτε άλλο ξηρό καρπό) εννοείται μπορείτε να βάλατε και παραπάνω από τα 100 γρ. που γράφω

Μέχρι να βάλω την ανάρτηση της τάρτας ήρθε κι άλλο κύμα καύσωνα, κι άλλο κύμα κορονοιού. Όλα καλά, τίποτα δεν μας σταματά.

Ηθελα να χρησιμοποιήσω την μαρμελάδα βερίκοκο με κάρδαμο που είχα από πέρυσι, γιατί όπως βλέπω μέχρι τώρα το project βερίκοκα δεν πάει και πολύ καλά. Δεν έχω πετύχει νόστιμα βερίκοκα που να τα τρως και να σου θυμίζουν βερίκοκα. Οπότε βλέπω  με για νέα παρασκεύη μαρμελάδας.

Τώρα δεν ξέρω πως την λέτε εσείς: Πάστα Φλόρα ή Πάστα Φρόλα (Pasta Frola), πάντως όπως και να την πείτε η γεύση δεν αλλάζει.

Πάστα Φλόρα με μαρμελάδα βερίκοκο / Pasta Flora with apricot jam

(συνταγή από Cook Book)

Υλικά

200 γρ. βούτυρο (κρύο σε κομμάτια)

100 γρ ζάχαρη άχνη

1 αυγό

300 γρ. αλεύρι γοχ

1 κ.γ. μπέικιν πάουντερ

ξύσμα 1 λεμονιού

μαρμελάδα βερίκοκο (200-250 γρ)

Εκτέλεση

Βάζουμε το βούτυρο σε κομμάτια στο μίζερ & το χτυπάμε με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε το αυγό και χτυπάμε για 1-2 λεπτά. Προσθέτουμε το αλεύρι κοσκινισμένο μαζί με το μπεικιν πάουντερ & στη συνέχεια ρίχνουμε και το ξύσμα λεμονιού.

Ζυμώνουμε για λιγο στη μεσαία ταχύτητα & σταματάμε μόλις το μείγμα γίνει μια μπάλα.

Παίρνουμε τα 2/3 από το μείγμα και το στρώνουμε σε ταψάκι τάρτας αφού έχουμε βάλει αντικολλητικό χαρτί.

Στρώνουμε τη ζύμη με το χέρι να πάει παντού στην επιφάνεια και λίγο στις άκρες.

Απλώνουμε τη μαρμελάδα βερίκοκο σε όλη την επιφάνεια.

Με το υπόλοιπο ζυμάρι πλαθουμε λεπτά κορδόνιακαι τα βάζουμε πάνω από την μαρμελάδα σταυρωτά

Ψήνουμε σε αντιστάσεις πάνω κάτω στους 180 C (σε προθερμασμένο φούρνο) για περίπου 40 λεπτα ή μέχρι να πάρει ωραίο χρώμα.

Σερβίρουμε αφού κρυώσει.

Μικρά μυστικά:

Μπορείτε να βάλετε όποια μαρμελάδα θέλετε.

Τη ζύμη μπορείτε να την βάλετε για λίγο στο ψυγείο, ιδίως αν κάνει ζέστη.

Τα κορδόνια αν σας σπάνε στο πλάσιμο δεν πειράζει, τα ενώνουμε πάνω στην τάρτα.

 Αν κι είμαστε επίσημα στο φθινόπωρο, το καιρός ώρες-ώρες δεν το θυμίζει.Κάπου διάβασα βέβαια πως του Αγ. Δημητρίου θα έχουμε 30άρια 😀  Βέβαια η πρωινή ψύχρα κι η βραδυνή δροσούλα ένα ζεστό ρόφημα το θέλουν. 

Ψάχνωντας κάτι παλιά ντοσιέ, χαρτιά και παλιές συνταγές, έπεσα σε ένα απόκομμα από ένα παλιό, πολύυυυ παλιο περιοδικό (του '90!!!) και βρήκα αυτή τη συνταγή. Την έλεγε ''Σφολιατίνια με μαρμελάδα''. Βέβαια δεν θυμίζει τη σφολιάτα. Κάτι σαν πάστα φλόρα σε μερίδες. Αλλά επειδή μου άρεσε το όνομα το κράτησα κι εγώ.

Επίσης, να πω εδώ πως τα παλιά περιοδικά είχαν πάρα πολύ καλές συνταγές. Ουσιαστικές. Απλό food styling - έως καθόλου - με απλά υλικά. Ευτυχώς που έχω φυλλάξει κάποιες σελίδες.

Λοιπόν, αυτό το γλυκάκι θα το λατρέψετε. Γίνεται εύκολα, γρήγορα με υλικά που υπάρχουν στο σπίτι. Κι αν έχετε και μαρμελάδα περίσσευμα που θέλετε να την αξιοποιήσετε, αυτή η συνταγή είναι κατάλληλη.

Περιττό να πω πως είναι ιδανικό με τον καφέ και το τσάι.

Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε.

Σφολιατίνια με μαρμελάδα / Pastry bars with marmelade

Υλικά

300 γρ. αλεύρι

1 αυγό

80 γρ. ζάχαρη

80 γρ. βούτυρο (παγωμένο)

5 1/2 γρ. ξηρή μαγιά

2-3 κουτ. σ. γάλα (χλιαρό)

μαρμελάδα βερίκοκο (ή άλλη γεύση)

1 βανιλίνη (ή 1 κ.γ. υγρή βανίλια)

2-3 κουτ.σ. νερό παγωμένο (στο ζύμωμα)

Ζάχαρη άχνη

Εκτέλεση

Λιώνουμε τη μαγιά στο γάλα.

Κοσκινίζουμε το αλεύρι σε ένα μπολ. Προσθέτουμε το αυγό, τη ζάχαρη, το βούτυρο (παγωμένο & κομμένο σε κύβους), τη βανίλια, τη μαγιά λιωμένη στο γάλα, ανακατεύουμε καλά τα υλικά και ζυμώνουμε. 

Για να βοηθήσει στο ζύμωμα, αν δούμε πως δεν σχηματίζετε η ζύμη, προσθέτουμε 1-2 κουταλιές κρύο νερό για να ενωθεί καλά.

Οταν η ζύμη γίνει ομοιογενής τη σχηματίζουμε σε ρολό και τη χωρίζουμε σε 3 ίσα μέρη.

Στρώνουμε ένα σκεύος 20χ20 εκ. με λαδόκολα. Ανοίγουμε τη ζύμη με τον πλάστη, κάνοντας 3 φύλλα μεγέθους 20χ20 εκ. 

Οταν ανοίξουμε το φύλλο βάζουμε πάνω το ταψάκι και κόβουμε περιμετρικά τη ζύμη για να μας βγει στο ίδιο μέγεθος.

Στρώνουμε το πρώτο φύλλο και βάζουμε τη μαρμέλάδα σε όλη την επιφάνει.

Καλύπτουμε με το δεύτερο φύλλο, αλείφουμε με μαρμελάδα και τέλος στρώνουμε το τρίτο φύλλο. 

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180C για περίπου 30 λεπτά ή μέχρι να πάρει ένα ελαφρύ χρώμα. 

Κόβουμε σε κομμάτια όσο είναι ζεστό & τα βάζουμε σε μια σχάρα να κρυώσουν.

Μόλις κρυώσουν τα πασπαλίζουμε με την άχνη ζάχαρη.

Τα φυλλάμε σε δοχείο καλά κλεισμένα.

Μικρά μυστικά:

-    Στην αρχή κοβουμε 6 κομμάτια και μετά στη μέση. Ετσι έχουμε 12 κομμάτια

-    Το κρύο νερό στο τέλος βοηθάει τη ζύμη να ενωθεί καλά. Ρίχνουμε στην αρχή μια κουταλιά, κι αν χρειασθεί ρίχνουμε και δεύτερη.

-    Μαρμελάδα βάζετε όση ποσότητα θέλετε κι όποια γεύση θέλετε.

-  Μπορείτε να τα αφήσετε σκέτα χωρίς την άχνη.