Cooking & Art by Marion: λικέρ

Παγωτό φράουλα, αυτοσχέδιο λικέρ, παράθυρο με θέα !

Κάνει ζέστη.. νομίζω το έχετε καταλάβει μέρες τώρα.

Δεν την μπορώ την ζέστη σας το είπα? Ωραία είναι να έχει ζέστη, καύσωνα το μεσημεράκι, αλλά θα ήθελα με ένα μαγικό τρόπο μόλις νυχτώνει να δροσίζει αρκετά.. Δεν γίνεται αυτό? Γιατί πρέπει στις 11 το βράδυ να έχει 35 βαθμούς?

Δεν την μπορώ την ζέστη.. τι να κάνεις για να δροσιστείς? Να βγάλεις το πετσί σου όπως λέω.. Ενώ το χειμώνα βάζεις καλοριφέρ, σόμπες, κάλτσες, πουλόβερ, και ότι έχεις στη ντουλάπα κάποτε θα ζεσταθείς. Ασε που αναζωογόνησε με το κρύο. Με τη ζέστη δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Το μόνο καλό είναι πως δεν μπορείς να φας βαριά φαγητά..

Όπως καταλάβατε η εισαγωγή ήταν για να σας πω πως δεν έχω κάνει τίποτα ιδιαίτερο αυτές τις μέρες.. ντρέπομαι αλλά τι να κάνω. Ταπεινά σας ζητώ συγνώμη. Ούτε το μάτι της κουζίνας δεν είναι ν ανάβεις. Μόλις σκεφτώ κάτι σκέφτομαι τη ζέστη και το κλείσιμο στη κουζίνα και φουντώνω ακόμα πιο πολύ.

Θα σας πω ότι έκανα παγωτό φράουλα της Μάγδας. Δυο φορές μάλιστα και τη δεύτερη φορά διπλή δόση. Έγινε ανάρπαστο. Τώρα βέβαια δεν ξέρω αν είναι ακόμα καλές οι φράουλες, μια και το παγωτό το είχα κάνει αρκετές μέρες πριν. Ήταν πολύ ωραίο παγωτό. Απίστευτα δροσιστικό.

Δεν έχω παγωτομηχανή και δούλεψε το χεράκι ανά 45 λεπτά. Με την παγωτομηχανή η υφή του θα ήταν πιο ωραία (όπως φαίνεται στις φωτο της Μάγδας), αλλά από γεύση δεν υπολειπόταν σε τίποτα. Αυτό το παγωτό μου θύμισε – και στα παιδιά μου- το ζαχαροπλαστείο στη γειτονιά που το παγωτό του φράουλα ήταν τέλειο γιατί είχε τη γεύση φράουλας. Και όχι ένα ροζ χρώμα που έλεγε ότι ήταν φράουλα.

Επίσης η Μάγδα λέει να σουρώσουμε τον πολτό φράουλας από τα σποράκια που έχει. Την πρώτη φορά τα σούρωσα και τα έβγαλα . Την δεύτερη όμως τα σούρωσα αλλά έριξα κάποιες κουταλιές από τα σποράκια μέσα. Είναι ωραίο να σκάνε στο στόμα σου. Τα υπόλοιπα σποράκια δεν ήθελα να τα πετάξω.

Έτσι έκανα ένα αυτοσχέδιο λικέρ να το πω…δεν ξέρω. Βγήκε αρκετά πηχτό πάντως. Τώρα ακριβώς δοσολογίες δεν θυμάμαι.

Τα σποράκια (πολτός) αν δεν κάνω λάθος ήταν 120 γρ. Ειχα κι ένα μισοτελειωμένο μπουκάλι βότκα που κανείς δεν το έπινε.. έριξα κι αυτό . Γύρω στα 100 γρ. Εβαλα και ζάχαρη, νομίζω 70 γρ. Δεν θυμάμαι.. θα σας γελάσω.

Τα έβαλα σε ένα βαζάκι με καπάκι και στο ψυγείο. Το κούναγα κάθε φορά που άνοιγα το ψυγείο κι αφού πέρασαν 6-7 μέρες το σούρωσα και βγήκε αυτό το ωραίο πηχτό λικέρ. Πολύ δροσιστικό.

Αν και άργησα λίγο, με είχε καλέσει η Ερμιόνη να παίξω το παιχνίδι ‘’Τι βλέπω από το παράθυρό μου’’.

Το πρώτο πράγμα που βλέπω μόλις ανοίγω το παράθυρο του δωματίου μου είναι αυτό.

Την πρασινάδα από την μεγάλη χαρουπιά του κήπου της πολυκατοικίας. Πίσω από τη χαρουπιά υπάρχει μια μιμόζα. Η οποία όταν ανθίζει είναι χάρμα οφθαλμών. Βέβαια η χαρουπιά έχει μεγαλώσει πάρα πολύ και την έχει καλύψει. Τα κάγκελα είναι απαραίτητο αξεσουάρ για το παράθυρο μια και βρίσκομαι σε χαμηλό όροφο. Η πίσω μεριά είναι μέσα στο πράσινο γιατί εκεί βρίσκονται όλοι οι κήποι από τις πολυκατοικίες του τετραγώνου. Οπότε υπάρχει άνοιγμα και έχω πολύ φως αν και χαμηλά. Η μπροστινή μεριά δεν είναι άξια φωτογράφισης, αν κι εκεί έχω αρκετά φυτά στο μπαλκόνι να κρύβει το τσιμέντο.

Σας αφήνω με μια δροσερή φωτογραφία από το λιμάνι της Τήνου,