Είχα σκοπό να βάλω άλλη συνταγή (πάλι με ζύμη & τυρί), αλλά αυτά τα μικρά πιτάκια με ενθουσίασαν τόσο που πέρασαν μπροστά. Δικαίως θα πω εγώ, δίκιο είχες θα πειτε εσείς, αν τα δοκιμάσετε.


Εγιναν ανάρπαστα και τώρα που γράφω θα ήθελα να είχα 5-6.  Η ζύμη είναι εύκολη κι ανοίγει εύκολα.
Στο τηγάνι φουσκώνει και γίνεται αφράτη, αφήνοντας ένα ΄΄κενό αέρος΄΄ στο κέντρο.


Δοκίμασα και στο φούρνο για ευκολία πιο πολύ. Στο φούρνο γίνεται μια άλλη ζύμη. Δεν φουσκώνει και γίνεται πιο τραγανή στην άκρη. Η γεύση όμως είναι και στις δύο περιπτώσεις τέλεια.


Εγώ πάντως προτιμώ την τηγανιτή έκδοση 😉 Το άτιμο το τηγάνι κάνει θαύματα και γι αυτό τα τηγανιτά είναι τα πιο νόστιμα. Δεν ''κρατάνε'' όμως λάδι. Και με μια λέξη είναι αφρός!!!



Την ιδέα για το μέλι την έδωσε ο γιος μου, μιας και την ώρα που φωτογράφιζα με ρώτησε αν πάει μέλι. Γιατί όχι λέω. Και τους πάει, ιδίως ζεστά με λίγο σουσάμι από πάνω είναι εξαιρετικά.




Πιτάκια με φέτα, δυόσμο & καυτερή πιπεριά / Mini pies with feta cheese, mint & chili pepper
(συνταγή προσαρμοσμένη από περιοδικό Εθνος Cook Book)


Υλικά

Για την ζύμη

250 γρ. αλεύρι
1 κ.σ. ξύδι
1 κ.γλ. αλάτι
1 κ.γλ. ζάχαρη
1 κ.γλ. μπέικιν-πάουντερ
2 κ.σ. ελαιόλαδο
νερό (σε θερμοκρασία δωματίου, όσο πάρει) περίπου 120-150 γρ.)

Για την γέμιση

100 γρ. φέτα
λίγο τριμμένο κασέρι (περίπου 40 γρ)
1 κ.σ. δυόσμο (αποξηραμένο ή φρέσκο)
1 πιπερίτσα μικρή καυτερή (ή λίγο μπούκοβο)
3-4 κ.σ. κρέμα γάλακτος (ή γάλα)

Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
Σουσάμι, μέλι για σερβίρισμα (προαιρετικά)



Εκτέλεση

Ζυμώνουμε όλα τα υλικά της ζύμης ώστε να σχηματιστει ένα μαλακό ζυμάρι.
Ρίχνουμε λίγο-λίγο το νερό να δούμε πόσο θα πάρει η ζύμη. Εγω δεν θυμαμαι ακριβώς τα γραμμάρια που έβαλα. Περίπου ήταν 120-150. Θα το δείτε να μην κολλάει η ζύμη, να εχει παρει όλο το αλευρι
Αν πεσει παραπάνω νερό, το διορθώνουμε με λίγο αλεύρι.

Αφήνουμε τη ζύμη σκεπασμένη στην άκρη για  περίπου μισή ώρα.

Φτιάχνουμε την γέμιση αναμειγνύοντας όλα τα υλικά. Προσθέτουμε τη κρέμα γάλακτος για να ανακατευτουν καλά τα υλικά.


Ανοίγουμε τη ζύμη σε λεπτό φύλλο και κόβουμε στρογγυλά κομμάτια περίπου 10 εκ.
Βάζουμε από μια κουταλιά μικρή γέμιση.



Κλείνουμε προσεκτικά της άκρες βάζοντας λίγο νερό με το χερι μας και μετά διπλώνουμε τις άκρες  να δημιουργηθεί ωραίο τελείωμα. Κλείνουμε καλά (όσο μπορούμε) ώστε να μην βγει η γέμιση


Τηγανίζουμε σε ελαιόλαδο ή σπορέλαιο μέχρι να ροδίσουν.
Τα βάζουμε σε χαρτοπετσέτα να στραγγίξουν το περιττό ελαιόλαδο.

Σερβίρουμε ζεστά σκέτα ή αν θέλουμε περιχύνουμε με λίγο μέλι και σουσάμι.





Μικρά μυστικά:

• Στη γέμιση αν θέλετε παραλείπετε το κασέρι & βάζετε μόνο τη φέτα.
• Τη καυτερή πιπερίτσα την κόβετε σε μικρά κομμάτια. Εγώ εχω μικρές καυτερές πιπερίτσες σε λάδι. Διαφορετικά βάζετε λίγο μπούκοβο.
• Ανοίγουμε τη ζύμη σε λεπτό φύλλο, όχι παρα πολύ όμως για να μην ανοίξει και βγει η γέμιση
• Τις άκρες πρέπει να τις κλείσετε καλά. Βέβαια λίγη γέμιση θα βγει (σε κάποια), αλλά δεν μας πειράζει. Απλά θα καεί λίγο στο λάδι. Ισως χρειασθεί να έχετε κι άλλο τηγάνι δίπλα για να τηγανίσετε τα υπόλοιπα, οπως έκανα κι εγώ, για να μην κολλήσει το καμμένο τυρί στα πιτάκια.
• Αλλα και να γίνει δεν υπάρχει πρόβλημα.
• Αλλή λύση ειναι να τα κάνετε στο φούρνο. Η μόνη διαφορά είναι πως η ζύμη δεν φουσκώνει όπως στο τηγάνισμα. Γίνεται λίγο πιο ''σκληρή'' και οι άκρες πιο κριτσανιστές.
• Αυτά που έψησα στο φούρνο τα άλειψα από πάνω με λίγο ελαιόλαδο & γάλα & έριξα παπαρουνόσπορο.
• Η γεύση είναι εξίσου ωραία.

Κλασσικό κι αγαπημένο γαλακτομπούρεκο.
Ηθελα να το φτιάξω πολύ καιρό, αλλά τελικά με όλα αυτά τα γεγονότα δεν είχα καμία όρεξη. Ορεξη για φαι είχα - μην παρεξηγηθώ 😆 - όρεξη για να το κάνω δεν είχα.




Ετσι κι εγώ για να γιορτάσω την άρση των περιοριστικών μέτρων, κοινώς lockdown, το έφτιαξα.

Στην ουσία είναι εύκολο στην εκτέλεση: κάνεις μια κρέμα και στρώνεις τα φύλλα.

Σιροπιάζεις κι έχεις ένα ταψί γλυκό για να φας. Αν σας αρέσει κι εσάς ζεστό μην περιμένετε να κρυώσει για να το απολαύσετε. Εγώ τουλάχιστον αυτό κάνω 😉)

Νομίζω πως αυτόν το καιρό η μαγειρική έχει γίνει διέξοδος από την παράξενη κατάσταση που βιώνουμε. Δοκιμάζουμε, πειραματιζόμαστε, γευόμαστε. Κυρίως όμως ξεχνιόμαστε. Ιδιαίτερο κομμάτι όμως είναι οι ζύμες, τα ζυμώματα, τα φουσκώματα και τα ψησίματα.




Η ζύμη έχει θεραπευτική ιδιότητα γιατί είναι ΄΄ζωντανή΄΄ και την βλέπεις να αλλάζει. Από λίγο νερό κι αλεύρι δημιουργείτα μια μάζα που σου ''μιλάει'' όταν είναι έτοιμη: κουσκώνει και σε καθοδηγεί.
Η μυρωδιά του ζεστού ψωμιού που διαχέεται στο σπίτι είναι πραγματικά το κάτι άλλο. Βέβαια αν έχεις και νεύρα μπορείς να τα ξεσπάσεις πάνω της 😀 Μια χαρά ψυχοθεραπεία.




Αν κι εγώ δεν είμαι εσώκλειστη 24 ώρες κάθε μέρα, αφού ακόμα πηγαινοέρχομαι στη δουλειά (νόμιμα ε? 😜 με τα χαρτιά μου, τις τζίφρες μου, τις σφαγίδες μου) και μόνο το σκ είμαι εντελώς μέσα, εν τούτοις κάποιοι άλλοι ειναι συνέχεια και ζητάνε να τρώνε όλες τις ώρες. Και πρέπει πάντα κάτι να έχεις.



Εκτός αυτού στη δεδομένη στιγμή το ζύμωμα ψωμιού είναι ίσως το μόνο εύκολο. Γιατί για να βγεις να πας στο φούρνο χρειάζεται όλοκληρη διαδικασία κι αυτό το ψωμάκι είναι εύκολο να γίνει όποια στιγμή και να το αποφασίσεις να το κάνεις.





Ψωμί / Bread
(συνταγή από τα τετράδια μαγειρικής της Ελ. Παπαλυμπέρη΄΄)


Υλικά

1 κ. αλεύρι (για όλες τις χρήσεις)
3 ποτήρια νερό χλιαρό
2 κ.γλ. αλάτι
4 κ.σ. σπορέλαιο
4 κ.σ. γάλα εβαπορέ
2 φακελάκια μαγιά

σουσάμι

Προαιρετικά: λιναρόσπορο κοπανισμένο, γλυκάνισο
σπόρους (ηλιόσπορος, κολοκυθόσπορος κλπ)


Εκτέλεση

Σε ένα μπολ λιώνουμε τη μαγιά με το νερό.
Ρίχνουμε και τα άλλα υλικά και τέλος το αλεύρι (όχι όλο μαζί).

Ζυμώνουμε μέχρι να γίνει μια μαλακή ζύμη & και να μην κολλάει στο χέρι. Αν χρειασθεί προσθέτουμε λίγο ακόμα αλεύρι. Αν θέλουμε εδώ προσθέτουμε το κοπανισμένο λιναρόσπορο ή γλυκάνισο ή όποια σπόρια θέλουμε.



Σκεπάζουμε με μια καθαρή πετσέτα και αφήνουμε τη ζύμη να διπλασιατεί.
Δεν σας λέω ακριβώς πόσο, θα το δείτε. Δεν αργεί πάντως.



Μόλις φουσκώσει ξαναζυμώνουμε λίγο και πλάθουμε 3 ή 4 φρατζολίτσες. Εμένα μου βγήκε ένα καρβελάκι και 2 φρατζολάκια.



Τα βάζουμε σε ταψί με λαδόκολλα, χαράζουμε ελαφρά με κοφτερό μαχαίρι και τα σκεπάζουμε πάλι να φουσκώσουν.

Μόλις φουσκώσουν ραντιζουμε ελαφρώς με νερό την επιφάνεια και ρίχνουμε σουσάμ αν θέλουμε. Αν θέλουμε πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190C (αντιστάσεις πάνω κάτω) για περίπου 20-30 λεπτά.
Μόλις πάρει χρώμα είναι έτοιμα. Ελέγχουμε και την κάτω μεριά αν έχει πάρει χρώμα.



Για να δούμε αν ψήθηκε γυρνάμε το ψωμί και το ''χτυπάμε'' απο κάτω με τα δάκτυλα να ακούσουμε έναν ''κούφιο'' ήχο. Τότε είναι έτοιμο.




Μόλις το βγάλουμε από το φούρνο το αφήνουμε σε σχάρα να κρυώσει.
Οταν κρυώσει το τυλίγουμε με βαμβακερή πετσέτα και το φυλάμε είτε στη ψωμιέρα ή μέσα στο φούρνο.

Μικρά μυστικά:

Οταν λέμε ποτήρια εννοούμε τα νεροπότητα τα κλασσικά. Οχι τα τεράστια που είναι σαν βάζα.
Τα άφησα έτσι χωρίς να μετρήσω σε γραμμάρια γιατί θεωρώ πως είναι πιο βολικό, εύκολο και πιο χρηστικό, μιας και μπορεί κάποιος να μην έχει ζυγαριά στο σπίτι. Οπότε, μετράμε με τα νεροπότηρα, τα κλασσικά. 

Ισως να μην πάρει κι όλο το αλεύρι που λέω, αλλά μπορεί να πάρει και λίγο παραπάνω. Αυτό εξαρτάται από το πόσο νερό θα βάλουμε.

Δεν χρειάζεται πολύ ζύμωμα. Απλά μέχρι να ΄΄πάρει΄΄ όλο το αλεύρι και να μην κολλάει στα χέρια μας.

Αν θέλετε δεν βάζετε σπόρους μέσα. Αλλά το συνιστώ μιας και δίνουν ωραία γεύση αλλά και υφή στο ψωμί. Το σημαντικότερο όμως κάνουν καλό και να τους προτιμάτε. \

Εγώ στο καρβελάκι έβαλα κοπανισμένο λιναρόσπορο και στα φραντζολάκια έβαλα και ηλιόσπορους.

Στο καρβελάκι δεν έβαλα σουσάμι, αλλά πασπάλισα με λίγο αλεύρι από πάνω και το χάραξα.
Στα φρατζολάκια έβαλα πάνω σουσάμι.

Και τις επόμενες μέρες παραμένει αφράτη η ψίχα του.

Το ψωμί, αφού ψηθεί, μπορείτε να το βάλετε στην κατάψυξη.

Αυτά τα κουλουράκια είναι τα αγαπημένα μας αυτό το διάστημα. Μαζί με αυτά τα Kουλουράκια λαδιού με πορτοκάλι.
Που ομολογώ τα ψησίματα είναι πιο πολλά. Ετσι χωρίς λόγο ή και με λόγο.




Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα πεινάσουμε και φυσικά δεν θα αδυνατίσουμε. Το δεύτερο μάλιστα είναι το πιο σίγουρο.
Αυτά τα κουλουράκια πορτοκαλιού έχουν γίνει με σουσάμι & χωρίς σουσάμι.








Με τον καφέ είναι το απόλυτο συνοδευτικό, αλλά και σκέτα για μασούλημα ειναι οτι πρέπει. Είναι νηστίσιμα (για όσους δεν νηστεύουν το λάδι αυτές τις μέρες).

Δοκιμάστε τα


Κουλουράκια πορτοκαλιού

Υλικά

110 γρ. ελαιόλαδο
180 γρ. ζάχαρη
130 γρ. χυμό πορτοκαλιού
65 γρ. νερό
ξύσμα από 2 πορτοκάλια
1 1/2  κ.γ. μπέικιν πάουντερ
1/2 κ.γ. σόδα
500 -600 γρ. αλεύρι γ.ο.χ


Εκτέλεση

Βάζουμε σε ένα μπολ 500 γρ. αλεύρι, ρίχνουμε το μπεικιν & τη σόδα κι ανακατεύουμε.

Ρίχνουμε σε μπολ το λάδι, τη ζάχαρη, το χυμο πορτοκαλιού το νερό κι ανακατεύουμε καλά.
Ριχνουμε το ξύσμα.



Προσθέτουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε & ζυμώνουμε. Ανάλογα προσθέτουμε και το υπόλοιπο αλεύρι μέχρι να μην κολλάει πολύ. Η ζύμη θα είναι μαλακή και θα κολλάει πολύ λίγο στα χέρια μας.





Πλάθουμε τα κουλουράκια σε ότι σχήμα θέλουμε (περίπου 30-35 γρ. το καθένα) τα βάζουμε σε ταψί και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 C (αντιστάσεις πάνω - κάτω) μέχρι να ροδίσουν, περίπου 20 λεπτά (ανάλογα το φούρνο).

Πότε πέρασε ο καιρός κι έρχεται το καρναβάλι κι ο Αγ. Βαλεντίνος!!! Ολες οι μεγάλες γιορτές μαζεμένες.
Οι μέρες λοιπόν επιβάλλουν κάτι κόκκινο. Καλά δεν χρειάζεται να είναι του Αγ. Βαλεντίνου για να φτιάξετε αυτά τα αφράτα μπισκότα red velvet.




Aν και άκουσα πριν μέρες στην τηλεόραση κάποιον μάγειρα/σεφ/pastry chef (whatever) να λέει πως αν δεν έχει τυρί κρέμα μέσα, δεν είναι red velvet.
Κι άμα δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι με τυρί κρέμα? Αν δεν το έχουμε εύκαιρο? Γιατί να μην φτιάξουμε κάτι σε red velvet?

Eτσι κι αυτά τα μπισκότα δεν έχουν τυρί κρέμα, αλλά είναι red velvet. Είναι μαλακά, σαν μικρά κεκάκια θα τα έλεγα. Κάνουν τα ''σκασίματα'' αυτά στην επιφάνει που τα κάνουν ακόμα πιο ωραία.




Δυο φορές τα έφτιαξα με την ίδια επιτυχία και την ίδια ταχύτητα εξαφάνισης. Αν και δεν μου κράτησαν την ζάχαρη άχνη στο τέλος (σαν να τη ΄΄ρούφηξαν'' στο ψήσιμο), παρότι τα κάλυψα με την άχνη την πρώτη φορά. Την δεύτερη φορά τα κάλυψα πιο πολύ και κάπως έμεινε η άχνη στην επιφάνεια.

Αλλά αυτό δεν είναι θέμα. Κάνένα θέμα. Να σας πω την αλήθεια ωραία είναι και με άχνη και χωρίς.



Μαλακά μπισκότα red velvet / Soft red velvet cookies


Υλικά

255 γρ. αλεύρι γ.ο.χ
60 γρ. κακάο
100 γρ. καστανή ζάχαρη
115 γρ. βούτυρο (να έχει μαλακώσει)
2 αυγά
1 κ.γ. μπέικιν-πάουντερ
1/2 κ.γ. σόδα
2 κ. σ. γάλα (ή ξινόγαλο)
1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας
1 κ. σ. κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής (σε πάστα)
1 πρέζα αλάτι

1/2 κούπα ζάχαρη άχνη


Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 C.

Ανακατεύουμε σε ένα μπολ το αλεύρι, την σκόνη κακάο, τη σόδα, το αλάτι  και το μπέικιν-πάουντερ.

Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψει. Μετά ρίχνουμε ένα - ένα τα αυγά & τη βανίλια. Ρίχνουμε και το χρώμα ζαχαροπλαστικής.



Ρίχνουμε το μείγμα του αλευριού κι ανακατεύουμε. Ρίχνουμε το γάλα.

Βάζουμε σε ένα μπολ την άχνη ζάχαρη.



Παίρνουμε μια κουταλιά από το μείγμα και τη ρίχνουμε στο μπολ με την άχνη ζάχαρη.
Το μείγμα θα είναι μαλακό και κολλώδες, αλλά με την άχνη ζάχαρη μπορούμε να την χειριστουμε και να φτιάξουμε τα μπαλάκια σε μέγεθος καρυδιού. Καλύπτουμε τα μπαλάκια με την άχνη.




Τα βάζουμε σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί, πιέζοντας από πάνω ελαφρά.

Ψήνουμε για 10-12 λεπτά (όχι παραπάνω)




Βγάζουμε και αφήνουμε λίγο να κρυώσουν στο ταψί και μετά τα μεταφέρουμε σε μια σχάρα να κρυώσουν τελείως.



Μικρά μυστικά :

Μπορείτε να βάλετε και λευκή κρυσταλλική ζάχαρη.

Αν και τα καλύπτουμε με την άχνη ζάχαρη γενικά δεν βγαίνουν ''άσπρα'' σε σημεία. Την πρώτη φορά απορροφήθηκε η ζάχαρη, τη δεύτερη σε κάποια φάνηκε. Πάντως τα ''σκασίματα'' (crinkle) τα έχουν

Ανάλογα με το μέγεθος που τα κάνουμε, βγαίνουν περίπου στα 20 κομμάτια.

To μειγμα είναι πολύ μαλακό. Αλλα δουλεύεται μια χαρά με το χέρι, αν βάλουμε λίγη άχνη στις παλάμες μας. Μετά τα κάνουμε στρογγυλά χωρίς να κολλάει.